φροντιστήριο αρχιτεκτονικής

21.09 – 12.12 2022

Υπό την Αιγίδα της Α.Ε. της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου

Με ιδιαίτερη χαρά, το Μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή στην Αθήνα παρουσιάζει στον χώρο των περιοδικών εκθέσεων ένα εικαστικό αφιέρωμα στον χαρισματικό δάσκαλο Φώτη Κόντογλου, με τίτλο Ο Φώτης Κόντογλου και η επιρροή του στους νεότερους, από τις 21 Σεπτεμβρίου έως και τις 12 Δεκεμβρίου 2022.

Η έκθεση αποτελεί επετειακό αφιέρωμα για τα εκατό χρόνια από την εθνική συμφορά του ξεριζωμού του Μικρασιατικού Ελληνισμού από τις μακραίωνες εστίες του. Μια επέτειος η οποία καταγράφεται ως μέγιστο κεφάλαιο της κατ’ εξοχήν καταστροφής στην ελληνική ιστορία, είναι καιρός μνημοσύνης και ενθυμήσεων. Οι μνήμες αναζητούν διέξοδο προς τις πηγές του ιστορικού χρόνου και αποτελούν ταυτοχρόνως υπενθύμιση της οφειλής και του χρέους προς αυτούς που σθεναρά αντιτάχθηκαν στη διάβρωση της συλλογικής μνήμης, κάνοντας λάβαρο εθνικού χρέους την πρόθεση αναστήλωσης του ιερού της «Ελληνικότητας» και αναζωπύρωσης της φλόγας της επί εκατό χρόνια παραμερισμένης παράδοσης.

Ο Φώτης Κόντογλου, από τις εμβληματικότερες μορφές αυτής της γενιάς, ως αυθεντικός εκφραστής της ανάγκης επιστροφής προς τα θέσμια των παραδόσεων και της λαϊκής παράδοσης, έθεσε ως κυρίαρχο ζητούμενο την απαλλαγή από την κηδεμονία και την εξάρτηση από τα καλλιτεχνικά ρεύματα της Δύσης. Την παράδοση ήθελε ελληνοπρεπή και σε αδιάσπαστη ενότητα με το ορθόδοξο δόγμα.

Σε μια εποχή που συναφείς έννοιες κλυδωνίζονταν στη δίνη των πολυπολιτισμικών μετασχηματισμών και οι παραδοσιακές δομές υφίσταντο την πίεση της αποδόμησης, ο Φώτης Κόντογλου ως κληρονόμος των Αϊβαλιώτικων παιδαγωγικών επιρροών θεώρησε χρέος του να αντιταχθεί στην «αττική ωραιοπάθεια» κατά την ρήση του Τσαρούχη και να ανασύρει από τους άβατους χώρους της ψυχής του τις υπνώτουσες αρχές των πολιτιστικών του αναφορών.

Παρά τις κατά καιρούς κριτικές υπονομεύσεις ένα είναι βέβαιο, ότι τόσο οι εικονογραφικές ιστορίσεις όσο και οι πνευματικές διδαχές του άφησαν ανεξίτηλο στίγμα και βαθιά σημάδεψαν τον εικοστό αιώνα του τόπου μας.

Η δομή του αφιερώματος Ο Φώτης Κόντογλου και η επιρροή του στους νεότερους αναπτύσσεται σε δυο σκέλη. Το πρώτο, με άξονα αναφορών του χαρισματικού Φώτη Κόντογλου με την ακατάσχετη συγκινησιακή ευαισθησία, την ενάργεια του αφηγηματικού λόγου, την σχεδιαστική μαεστρία και τον ζωγραφικό λυρισμό του χρωστήρα του ανεδείχθη αφυπνιστής της Εθνικής συνείδησης και της λειτουργικής τέχνης της Ορθοδοξίας. Και από την άλλη, την επιρροή που άσκησε στο πεδίο των εικαστικών τεχνών και τα γράμματα του 20^ου αιώνα στους νεότερους.

Εκτός από τους άμεσους, πρωτόκλητους μαθητές του που ήταν ο Γιάννης Τσαρούχης και ο Νίκος Εγγονόπουλος, στενή ήταν η σχέση που αναπτύχθηκε με τον Ράλλη Κοψίδη, τον Σπύρο Παπαλουκά, τον Σπύρο Βασιλείου, τον συμπατριώτη του Στρατή Δούκα και τον Νίκο Βέλμο, ενώ υπήρξαν και αυτοί που ανήκουν στη χορεία των «κρυπτομαθητών» όπως ο Γιάννης Μόραλης, ο Διαμαντής Διαμαντόπουλος, ο Κλέαρχος Λουκόπουλος και ο Klaus Vrieslander, οι οποίοι διατηρούσαν επαφές χωρίς όμως να γίνουν ποτέ βοηθοί και συνεργάτες του. Αλλά και από τους εν ζωή καλλιτέχνες, πολλοί είναι αυτοί που εισέπνευσαν στην καλλιτεχνική και πνευματική αύρα ενός έργου που έμμεσα επηρέασε το έργο τους, και οι οποίοι ευγνώμονα ομολογούν την οφειλή τους.

Για την επίτευξη του σκοπού, έργα 39 καλλιτεχνών αντιπαρατίθενται σε έργα του Φώτη Κόντογλου όπου καταδεικνύονται οι επιρροές, άμεσες και έμμεσες: 52 δανειστές, Ιδρύματα, φορείς και ιδιώτες συνέβαλαν με δανεισμούς που αριθμούν σε 135 έργα.

Η έκθεση αναπτύσσεται στις εξής θεματικές ενότητες:

α) Οι πρώτοι μαθητές
β) Μύθοι και ήρωες
γ) Προσωπογραφίες
δ) Τοπογραφίες
ε) Ο ξεριζωμός
στ) Ιστορήσεις ναών
ζ) Εικονογραφία

Στην έκθεση συμμετέχουν με έργα τους οι καλλιτέχνες Ιωάννης Βαμπούλης, Πέτρος Βαμπούλης, Σπύρος Βασιλείου, Φώτης Βάρθης, Νίκος Βέλμος, Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος, Γεώργιος Γλιάτας, Στέφανος Δασκαλάκης, Διαμαντής Διαμαντόπουλος, Νίκος Εγγονόπουλος, Μάρκος Καμπάνης, Ανδρέας Κοντέλλης, Φώτης Κόντογλου, Γεώργιος Κόρδης, Ράλλης Κοψίδης, Αλέκος Κυραρίνης, Αλέκος Λεβίδης, Κλέαρχος Λουκόπουλος, Νεκτάριος Μαμάης, Τάσος Μαντζαβίνος, Ιωάννης Μητράκας, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Μόσχος, Εμμανουήλ Μπιτσάκης, Χρήστος Μποκόρος, Γιάννης Παπαδέλης, Σπύρος Παπαλουκάς, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος, Κώστας Παπανικολάου, Σπύρος Παπανικολάου, Γιώργος Ρόρρης, Εδουάρδος Σακαγιάν, Παύλος Σάμιος, π. Σταμάτης Σκλήρης, Σωτήρης Σόρογκας, Γιάννης Τσαρούχης, Στέλιος Φαϊτάκης, Φίκος, Νικόλαος Χούτος, Γιώργος Χοχλιδάκης και Klaus Vrieslander.

Επιμελητής της έκθεσης είναι ο Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, κ. Κυριάκος Κουτσομάλλης.

Η έκθεση συνοδεύεται από κατάλογο 400 σελίδων ο οποίος εκδίδεται με την χορηγία της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιούνται ειδικές προγραμματισμένες ξεναγήσεις καθώς και εκπαιδευτικά εργαστήρια για παιδιά ηλικίας 8 έως 12 ετών, με θέμα το πορτρέτο, κάθε Κυριακή.

ΠΗΓΕΣ:

https://goulandris.gr/el/exhibition/photis-kontoglou

ΚΑΤΕΡΙΝΑ Λ.: ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΚΟΡΙΝΑ Α.: ΤΜΗΜΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΔΕΣΠΟΙΝΑ Β.: ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΑΣΗΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΙΩΑΝΝΑ Κ.: ΤΜΗΜΑ ΤΕΧΝΩΝ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ – ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

Το Εργαστήρι Τέχνης Ζωγραφίζω σας καλωσορίζει στη νέα δημιουργική και καλλιτεχνική χρονια. Κύριο μέλημα του Εργαστηρίου αποτελεί η αναβάθμιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, που προωθεί τη δημιουργικότητα, την ευαισθησία και τις πολύπλευρες δεξιότητες των μαθητών. Μέσω της καθοδήγησης καταρτισμένων εκπαιδευτικών, οι μαθητές ανακαλύπτουν και χρησιμοποιούν ποικίλες τεχνικές και ζωγραφικά μέσα, διευρύνοντας τους πνευματικούς τους ορίζοντες και τη φαντασία τους. Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, με χαρά σας ανακοινώνουμε την έναρξη των παρακάτω τμημάτων:

ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ

– 16 Σεπτεμβρίου (τμήματα Παρασκευής)

Α΄ τμήμα Παρασκευής 17:00-18:30 ( Α΄- Γ΄ Δημοτικού)

Β΄ τμήμα Παρασκευής 18:30-20:00 (Δ΄ – ΣΤ΄ Δημοτικού)

– 17 Σεπτεμβρίου (τμήματα Σαββάτου) 

Α΄ τμήμα Σαββάτου 10:00-11:30  ( Α΄- Γ΄ Δημοτικού)

Β΄ τμήμα Σαββάτου 11:30-13:00 (Δ΄ – ΣΤ΄ Δημοτικού)

ΤΜΗΜΑ ΕΦΗΒΩΝ
– 21 Σεπτεμβρίου 18:00-20:00

ΤΜΗΜΑ ΚΑΛΛ.ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

– 17 Σεπτεμβρίου (τμήματα Σαββάτου)

Α΄ τμήμα Σαββάτου 13:15-16:15

Β΄ τμήμα Σαββάτου 16:30-19:30

– 21 Σεπτεμβρίου(τμήμα Τετάρτης)

Γ΄ τμήμα 17:30-20:30

ΤΜΗΜΑ ΣΚΙΤΣΟ-ΚΟΜΙΚ

– 10 Σεπτεμβρίου (τμήματα Σαββάτου)

Α΄ τμήμα Σαββάτου 14:00-16:00

Β΄ τμήμα Σαββάτου 16:00-18:00

ΤΜΗΜΑ ΑΣΚΤ

– 1 Σεπτεμβρίου

Δευτέρα έως Παρασκευή 17:00-21:00

Σάββατο 11:00-19:00

ΤΜΗΜΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

– 1 Σεπτεμβρίου

Δευτέρα έως Παρασκευή 17:00-21:00

Σάββατο 11:00-19:00

Υ.Γ.: Για την έναρξη και τις ώρες του προσχολικού τμήματος θα ενημερωθείτε σύντομα με νέα ανακοίνωση.

Σας περιμένουμε!

Φτάνοντας στο τέλος της σχολικής χρονιάς θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να συμβάλλετε με τη γνώμη σας στην αξιολόγηση του Εργαστηρίου μας! Αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την εύρυθμη λειτουργία του, καθώς μας προτρέπει να βελτιωνόμαστε συνεχώς και να γινόμαστε καλύτεροι!

Παρακάτω βρίσκεται ο σύνδεσμος, στον οποίο κάνετε την αξιολόγηση:

https://g.page/r/CY-ubCrFnwECEB0/review

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

1. Πατάτε πάνω στον σύνδεσμο.

2. Πληκτρολογείτε το email σας και τον κωδικό του (είναι απαραίτητο να έχετε gmail λογαριασμό).

3. Κάνετε την αξιολόγηση, πατώντας τα αστεράκια από 1-5.

4. Γράφετε ένα σχόλιο στο πλαίσιο «Μοιραστείτε λεπτομέρειες από τη δική σας εμπειρία σε αυτό το μέρος».

5. Τέλος, πατάτε στο πλαίσιο «Ανάρτηση», ώστε να ανέβει η αξιολόγησή σας.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Με εκτίμηση,

Η Ομάδα του Εργαστηρίου Τέχνης Ζωγραφίζω

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 3 Μαΐου έως τις 31 Μαΐου οι γονείς μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για τις ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ στην Α’ ΤΑΞΗ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ των ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ για το σχολικό έτος 2022-2023.

Παρακάτω σας επισυνάπτουμε τους συνδέσμους με την αναλυτική διαδικασία εισαγωγής και λειτουργίας των Καλλιτεχνικών Σχολείων, καθώς και τους καταλόγους με τα Καλλιτεχνικά σχολεία.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/ypoyrgeio-paideias/377061_eggrafes-mathiton-se-moysika-kai-kallitehnika-sholeia-apo-3?fbclid=IwAR3wpuRgThOoVczj-K_-5Mlvg6KREaQW2RvXcnq1PMK_LOGB90p-st2jPH0

https://edu.klimaka.gr/sxoleia/kallitechnika/354-kallitechnika-gymnasia?fbclid=IwAR28XVZEQR-z8_QSslRX9it6eU6jzePeJSXCXLBtQrZX-V87UcOv1CUWw5k

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το μάθημα του Σαββάτου 16/04/2022 του τμήματος Κόμικ αναβάλλεται λόγω του 16ου Φεστιβάλ Κόμικ, στο οποίο θα λάβει μέρος το Εργαστήρι μας με τους μαθητές μας  να παρουσιάζουν τα εξαίρετα έργα τους. Το Φεστιβάλ πραγματοποιείται 15, 16 και 17 Απριλίου στην Πλατεία Κλαυθμώνος (πάνω ακριβώς) και ώρα 11:00-21:00.
Ο πάγκος με τα έργα των μαθητών μας θα βρίσκεται δίπλα από τη γραμματεία.
Σας ευχαριστούμε πολύ!
Με εκτίμηση,Η Ομάδα του Εργαστηρίου Τέχνης Ζωγραφίζω

ΠΗΓΕΣ:

https://www.comicdom-con.gr/

Το Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Βασίλη Βασιλακάκη “Ήσυχη ζωή”.

Ηνέα έκθεση του Βασίλη Βασιλακάκη με τίτλο Ήσυχη ζωή, που παρουσιάζει ο Δήμος Αθηναίων, αντικατοπτρίζει την ανάγκη για μια απλή ζωή σε έναν κόσμο που οδηγείται στη φθορά. Μπορείς άραγε να ζήσεις μια ήσυχη ζωή σε μια κοινωνία παρατεταμένης κρίσης, σε μια εποχή γεμάτη ανούσιους πειρασμούς και περιττές πληροφορίες, σε ένα περιβάλλον συνεχούς έντασης, το οποίο σε διασπά και σε αποπροσανατολίζει; Ποια στάση οφείλει να υιοθετήσει ο καλλιτέχνης; Τι είδους τέχνη ταιριάζει και ανταποκρίνεται σε μια τέτοια ζωή; Εντέλει, τι εικόνες παράγει ένας καλλιτέχνης που, πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα, έχει αποφασίσει να ζήσει μια ήσυχη ζωή; Αυτά τα ερωτήματα μοιάζει να διατρέχουν την έκθεση του Βασίλη Βασιλακάκη.

Στην έκθεση, που διοργανώνει ο Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων από τις 7 Απριλίου έως τις 15 Μαΐου 2022 στο Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων, παρουσιάζονται ζωγραφικά έργα του Βασιλακάκη, φτιαγμένα την τελευταία τριετία (2019-2021), τα οποία δίνουν έμφαση στην αδιαμεσολάβητη εμπειρία και ματιά. Ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει τα αντικείμενα εκ του φυσικού, σε κλίμακα 1 προς 1, χωρίς να αλλοιώνει την υπόστασή τους. Οι εικόνες του είναι σκηνοθετημένες αλλά χωρίς ψιμύθια – όπως, λόγου χάρη, στα έργα της Ποπ αρτ – και χωρίς τη διαμεσολάβηση της φωτογραφίας. Τα αντικείμενα που ζωγραφίζει ο Βασιλακάκης είναι ταπεινά, τετριμμένα, σχεδόν αδιάφορα: ένα αχλάδι, ένα πινάκι, μια σκάλα, ξυλαράκια, κόκαλα, ένα ψάρι, ένα μήλο, ένα κούτσουρο, ένα κομμάτι χαρτοταινία, κρεμμύδια, ένα πορτοκάλι με καρφωμένες οδοντογλυφίδες, ένα κυδώνι που σέπεται, ένα βιβλίο, ένα ρεπάνι, ένα καδρόνι, ένα σκουπόξυλο, μια κεραμίδα, μια χρησιμοποιημένη κουτάλα, ένα καλάμι τυλιγμένο με ένα άσπρο πανάκι, ένα σαπούνι, ένα σπάραγμα σακούλας, μια ποιμενική ράβδος, μια σειρά από κουτσουλιές και αυγά ορτυκιών με διαφορετικές πιτσιλιές το καθένα. Όλα τα έργα είναι ζωγραφισμένα με λάδι σε χαρτί και ορισμένα – τα μεγαλύτερα σε μέγεθος- είναι κολλημένα σε ξύλο.

Το σκεπτικό πίσω από αυτή την ενότητα έργων είναι η αρμονική συμβίωση του ζωγράφου με την εικόνα που προτίθεται να ζωγραφίσει. Αναζητώντας «το ρίγος της εσωτερικής εμπειρίας», o Βασιλακάκης αποφεύγει να βλέπει έργα σύγχρονων συναδέλφων του και στρέφεται προς αναζήτηση έμπνευσης σε θεολογικά κείμενα, όπως ο Συναξαριστής και ο Ευεργετινός. Στο σύνολό της, η Ήσυχη ζωή είναι μια στοχαστική έκθεση, που προβάλλει έννοιες χαμένες από το λεξιλόγιο και τη συμπεριφορά μας, όπως είναι η ταπεινοφροσύνη, η υπομονή, η εγκράτεια, η σιωπή και η αγάπη. Η σιωπηλή ζωγραφική του Βασίλη Βασιλακάκη προτείνει μια οπτική θεώρηση των πραγμάτων η οποία οδηγεί κατευθείαν στο άγνωστο.

Επιμέλεια έκθεσης: Χριστόφορος Μαρίνος, επιμελητής εκθέσεων και δράσεων του ΟΠΑΝΔΑ

ΠΗΓΕΣ:

https://www.culturenow.gr/vasilis-vasilakakis-isyxi-zoi-ekthesi-sto-kentro-texnon-toy-dimoy-athinaion/

https://www.athinorama.gr/texnes/3003230/mporoume-na-zisoume-mia-isuxi-zoi/

Ο Αντώνιος Βασιλάκης (Antonio Vassilacchi ή Il Aliense, 1556 – 27 Αυγούστου 1629) ήταν σημαντικός Έλληνας αναγεννησιακός ζωγράφος που εργάστηκε κυρίως στην Βενετία και στο Βένετο.

Ο Βασιλάκης γεννήθηκε στην Μήλο και έφυγε για την Βενετία σε μικρή ηλικία. Το 1572 μαθήτευσε στον Πάολο Βερονέζε (Paolo Veronese) και ζωγράφισε πολλές τοιχογραφίες στο επισκοπικό παλάτι του Τρεβίζο, στην εκκλησία Sant’Agata στην Πάδοβα, και σε εκκλησίες της Βενετίας. Η μεγάλη ευκαιρία ήρθε για τον Βασιλάκη μετά την πυρκαϊά που κατέστρεψε το παλάτι των Δόγηδων στη Βενετία τον Δεκέμβριο του 1577. Ο Aliense (που ήταν το προσωνύμιο που του δόθηκε λόγω της ξένης καταγωγής του) ήταν ένας από τους ζωγράφους που ανέλαβαν την ανακαίνιση του Παλατιού.

Ο Βασιλάκης ήταν μέλος της αδελφότητας του Αγίου Νικολάου του Ελληνικού Έθνους, μιας από τις πιο ζωντανές κοινότητες ξένων τον καιρό εκείνο στην Βενετία του 1600. Ήταν ακόμα μέλος της αδελφότητας των Ενετών ζωγράφων από το 1584.

Η κατάκτηση της Τύρου στο παλάτι των Δόγηδων από τον Αντώνιο Βασιλάκη

Ο Βασιλάκης παντρεύτηκε 3 φορές. Το όνομα της πρώτης του συζύγου, που γέννησε τον γιο του Στέφανο δεν είναι γνωστό. Ο Στέφανος ακολούθησε τα καλλιτεχνικά βήματα του πατέρα του, έγινε επίσης ζωγράφος και τον βοήθησε στην ολοκλήρωση κάποιων έργων, όπως την Ενθρόνιση του Βαλδουΐνου της Φλαμανδίας. Πέθανε, όμως, νέος. Ο Βασιλάκης είχε επίσης 2 κόρες. Η δεύτερη του σύζυγος Τζιακομίνα πέθανε τον Νοέμβριο του 1609. Ο τελευταίος του γάμος ήταν και ο πιό άτυχος. Ο βιογράφος του Βασιλάκη, Κάρλο Ριντόλφι (Carlo Ridolfi), περιγράφει έναν πίνακα που δείχνει τον ζωγράφο να μεταφέρει στην πλάτη του την γυναίκα του, την νοσοκόμα της, τον θείο της και τον γιο της από τον προηγούμενό της γάμο. Ο Βασιλάκης συνήθιζε να δείχνει τον πίνακα και να λέει στους φίλους του: “Αυτό είναι το βάρος που θα κουβαλάω μέχρι να πεθάνω”.

Ο Aliense πέθανε το Μεγάλο Σάββατο του 1629, σε ηλικία 73 ετών. Κηδεύτηκε με τιμές στην εκκλησία του San Vitale την επομένη. Η εκκλησία του San Vitale βρίσκεται στην ίδια πλατεία με το σπίτι του και φιλοξενεί, μέχρι σήμερα, τους πίνακές του Ανάσταση και Ανάληψη του Σωτήρος. Σύμφωνα με τα ενετικά αρχεία, πέθανε από 12ήμερη ασθένεια με πυρετό και καταρροή.

Η δουλειά του Βασιλάκη στο παλάτι των δόγηδων ξεπερνά, αριθμητικά τουλάχιστον, αυτήν οποιουδήποτε άλλου ζωγράφου, αφού έργα του υπάρχουν σε όλες τις μεγάλες αίθουσες του ανακτόρου, όπως στην αίθουσα του Μεγάλου Συμβουλίου (Sala del Maggior Consiglio), στην Αίθουσα των Ψηφοφοριών (Sala dello Scrutinio), στην Αίθουσα της Γερουσίας (Sala del Senato), στην αίθουσα του Συμβουλίου των Δέκα (Sala del Consiglio dei Dieci), και στην Αίθουσα της Πυξίδας (Sala della Bussola).

Το 1551 ο Βασιλάκης έλαβε παραγγελίες από την Αδελφότητα των Εμπόρων (Scuola dei Mercanti) και λίγο καιρό μετά εργάστηκε στην εκκλησία του San Giovanni Elemosinario, λίγα μέτρα μακριά από το εμπορικό κέντρο της Βενετίας, το Ριάλτο. Ζωγράφισε για την εκκλησία του Angelo San Raffaele το 1558. Επίσης, στην εκκλησία του San Zaccaria εκτίθενται τουλάχιστον 4 έργα του.

Το 1559 οι μοναχοί ττης μονήςτου San Giorgio Maggiore αποφάσισαν να ανακαινήσουν την εκκλησία τους. Ανέθεσαν στον Παλλάδιο να πραγματοποιήσει την ανακαίνιση, αλλά, 21 χρόνια μετά με τον θάνατο του Palladio, το έργο ήταν ακόμα ημιτελές. Οι μοναχοί κάλεσαν τότε τον Βασιλάκη να σχεδιάσει για την εκκλησία. Το σχέδιό του έγινε αποδεκτό από την μονή και έτσι δημιουργήθηκε το μεγάλο μπρούτζινο σύμπλεγμα των “Ευαγγελιστών που στηρίζουν τον Κόσμο και τον Κύριο”.

Το 1594, ο Aliense, συστημένος από τους μοναχούς του San Giorgio Maggiore, ανέλαβε τη εκτέλεση μιας σειράς δέκα πινάκων που αποτελούν τον Κύκλο της Ζωής του Χριστού για το καθολικό της μονής του Αγίου Πέτρου στην Περούτζια. Οι πίνακες βρίσκονται και σήμερα στον ίδιο ναό, μαζί με τον τεράστιο πίνακα “Το Τάγμα των Βενεδικτίνων”. Πιστεύεται ότι ο πίνακας αυτός, με επιφάνεια 80 τετραγωνικών μέτρων, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος της Ιταλίας.

Το 1602 ο Βασιλάκης ξεκίνησε την αγιογράφηση του καθεδρικού ναού στο Σαλό ενώ η δουλειά του (κυρίως διακοσμητική) στη βίλλα του γερουσιαστή Giovanni Barbarigo στην Noventa Vicentina κοντά στην Μοντανιάνα είναι εντυπωσιακή.

ΠΗΓΕΣ:

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82?fbclid=IwAR2-PyXAcVF-wttbYSjI4VPDYrFJUWlsPXaxXzXk1GX-fe0Fas8LXQ80fes

Παράταση της έκθεσης έως την Κυριακή 17 Απριλίου, 2022

Με ιδιαίτερη χαρά, το Μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή στην Αθήνα παρουσιάζει στον χώρο των περιοδικών εκθέσεων ένα εικαστικό αφιέρωμα στον διακεκριμένο ζωγράφο Σωτήρη Σόρογκα, με τίτλο Σωτήρης Σόρογκας – Ο χρόνος της μνήμης στον εικαστικό λόγο του, από τις 22 Δεκεμβρίου 2021 έως και τις 3 Απριλίου 2022 (παράταση έως 17 Απριλίου 2022).

Στην έκθεση παρουσιάζονται, σε πέντε θεματικές ενότητες, 28 έργα μεγάλων διαστάσεων τα οποία ανήκουν στη Συλλογή του Ιδρύματος και καλύπτουν ενδεικτικά τις κυριότερες φάσεις της καλλιτεχνικής πορείας του ζωγράφου.

Τα Ανοίγματα, οι μαύρες τρύπες, τα πηγάδια… φαίνεται να υποκινούν το βλέμμα στην εγκαρτέρηση μιας άδηλης παραστατικότητας. Το μαύρο αναζητά διέξοδο προς το φως. Είναι σαν να θέλει ο ζωγράφος να εκφράσει τον προβληματισμό του για την διαπιστούμενη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ζωγραφική στις μέρες του.

Τα θαλάσσια ξύλα και τα σαπιοκάικα θέλει να εκφράζουν την εικόνα των ερειπίων του καιρού και τη θνησιμότητα της ύλης που νομοτελειακά επιφέρει η φθορά του χρόνου.

Οι Πέτρες συνοψίζουν τον ανθρώπινο μόχθο. Τις θέλει να απεικονίζουν την υπομονή της «βραχόσπαρτης», όπως λέει, πατρίδας, η οποία αναμένει και αυτή καρτερικά την ευαγγελιζόμενη από τον ίδιο αναστάσιμη προσδοκία.

Τα Άλογα, σε μια Τζιακομετική υπαρξιακή αγωνία, είναι σαν να θέλουν να υπεκφύγουν από την απώλεια του καταποντισμού και αναδύονται μέσα από το κυρίαρχο λευκό σαν να αναζητούν ένα αναζωογονημένο νέο ξεκίνημα.

Στα Πορτραίτα, ζωγραφισμένα με ήπιες φωτοσκιάσεις και μια πυκνή επαναληπτική σχεδιαστική γραφή, ζητούμενο είναι να μετουσιωθεί ο κλασματικός χρόνος σε χρόνο διαρκούς υπόμνησης, του προσώπου, δίνοντας έμφαση στον ψυχισμό του εικονιζόμενου.

Με κώδικες ζωγραφικής της δικής του ιδιομορφίας και ενότητες της δικής του εννοιολογικής συνοχής, ο Σωτήρης Σόρογκας, χωρίς να εγκλείεται σε ιδεοληπτικούς καλλιτεχνικούς δογματισμούς, αυτό που προέταξε στο αισθητικό του διάβημα είναι να διατηρήσει εν ζωή την επικείμενη απώλεια. Να δώσει χρόνο στη μνήμη ώστε να διατηρηθεί εν ζωή η οριστική θνησιμότητα των πραγμάτων.

Περιδιαβαίνοντας στο εκθεσιακό πανόραμα, ο θεατής γίνεται πάραυτα αποδέκτης της συγκίνησης την οποία εισπράττει από αυτή την υπέροχη ζωγραφική, η οποία έχει βαθιές καταβολές στην παράδοση την οποία ο διαπρεπής ζωγράφος μονίμως επικαλείται και ενσωματώνει στο έργο του.

Με λιτή χρωματική γκάμα όπου κυρίαρχο είναι το παλίμψηστο λευκό και το μαύρο, σε συνδυασμό με την απαράμιλλη σχεδιαστική μαεστρία του, αρετές που συνοδεύονται από τη λογιότητα και την ενάργεια του εξίσου λιτού αλλά ουσιαστικού και χαρισματικού λόγου του, βάζει σε παράλληλη πορεία τον κανόνα με τη συγκίνηση, τον νου με το συναίσθημα και με αυτογνωσία των απαιτήσεων των καιρών μας προτείνει χωρίς αισθησιασμούς και την κενότητα της ιδεολογικής υπερφίαλης ρητορείας έναν λόγο εικαστικής πληρότητας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΩΤΗΡΗ ΣΟΡΟΓΚΑ

Ο Σωτήρης Σόρογκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Σπούδασε με κρατική υποτροφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους Γιάννη Μόραλη, Παντελή Πρεβελάκη και Παύλο Μυλωνά, ενώ το 1972 έλαβε προσωπική χορηγία από το Ίδρυμα Ford, με την οποία ταξίδεψε στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1964 ξεκίνησε να διδάσκει σχέδιο στην Ανωτάτη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.), όπου αργότερα έγινε καθηγητής. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Σύγχρονης Τέχνης, μέλος της Ομάδας για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη και μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Σπείρα.

Το 2004 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε βραβείο για το σύνολο της καλλιτεχνικής του προσφοράς και το 2010 έξι μεγάλες συνθέσεις του τοποθετήθηκαν στον Σταθμό Λαρίσης του Αθηναϊκού Μετρό. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έχει εκπροσωπήσει τη χώρα μας στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο (1981) και στα Ευρωπάλια στις Βρυξέλλες (1982).

ΠΗΓΕΣ:

https://goulandris.gr/el/exhibition/sotiris-sorongas

https://www.lifo.gr/now/entertainment/sotiris-sorogkas-o-hronos-tis-mnimis-ston-eikastiko-logo-toy-sto-moyseio-b-e

Το Arbres à Palabres (Το Δέντρο της Πλατείας) του Stephan Goldrajch είναι ένα δέντρο φτιαγμένο από κομμάτια πλεκτών, υφαντών και κεντημάτων, από νήματα πολύχρωμα και κουρέλια σε ποικίλα μοτίβα και συνθέσεις. Το έχουν δημιουργήσει άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικών ομάδων που ζουν ή εργάζονται στις γειτονιές γύρω από το μουσείο, αλλά και ένοικοι σε οίκους ευγηρίας ή πρόσφυγες σε παρακείμενες δομές. Το Δέντρο της Πλατείας αντλεί την έμπνευσή του από τα δέντρα που βρίσκονται συνήθως στις πλατείες των αφρικανικών χωριών και αποτελούν το κέντρο της δημόσιας ζωής και της παραγωγής του λόγου της κοινότητας: τόποι συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών, τόποι μετάδοσης της μνήμης, όπου οι μεγαλύτεροι αφηγούνται ιστορίες στα παιδιά. Στην Ελλάδα θα μπορούσε να συγκριθεί με το πλατάνι που βρίσκεται στις πλατείες των χωριών, όπου άνθρωποι όλων των ηλικιών συγκεντρώνονται και συμμετέχουν στην καθημερινή κοινωνική ζωή. Η εμπειρία της πανδημίας, που ήταν καθοριστική για το έργο του Stephan Goldrajch, έχει κάνει την ανάγκη μας για κοινωνικότητα ακόμη μεγαλύτερη. Το Δέντρο της Πλατείας δείχνει πως το εσωτερικό του μουσείου είναι ένας σημαντικός χώρος δημόσιας συνάντησης και διαβούλευσης, ένας χώρος χωρίς αποκλεισμούς και φραγμούς.

Τα κομμάτια που συλλέχθηκαν μετά από ανοιχτή πρόσκληση του καλλιτέχνη συνθέτουν το  Arbres à Palabres (Το Δέντρο της Πλατείας) που εκτίθεται στο φουαγιέ του ΕΜΣΤ από τις 15 Δεκεμβρίου 2021 έως τις 22 Μαΐου 2022. Το συνεργατικό αυτό πολυφωνικό έργο τέχνης, εκφράζει όλες τις ιστορίες των ανθρώπων που το έφτιαξαν και σηματοδοτεί τη νέα αρχή του ανοιχτού, συμπεριληπτικού και φιλόξενου ΕΜΣΤ. Η δουλειά του καλλιτέχνη παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Σύντομο βιογραφικό του καλλιτέχνη

Ο Stephan Goldrajch γεννήθηκε το 1985 στο Ramat Gan του Ισραήλ και ζει στις Βρυξέλλες. Στα έργα του και στις εγκαταστάσεις του χρησιμοποιεί υφάσματα, κείμενα, σχέδια και ανακυκλωμένα υλικά. Η καλλιτεχνική του πρακτική στοχεύει κυρίως στη δημιουργία σχέσεων και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Σημείο εκκίνησής του είναι συχνά «τα κενά που τον οδηγούν να επαναφηγηθεί μια ιστορία, να την αναδιατυπώσει και να δημιουργήσει έναν άλλο τόπο». Συχνά συνεργάζεται με ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με την τέχνη για να τους φέρει αντιμέτωπους με την ύπαρξή τους και τη δική του πρακτική, δίνοντας μια νέα διάσταση στη δημιουργία. Με το έργο του επαναπροσεγγίζει παραδοσιακές, προγονικές πρακτικές που έχουν στον πυρήνα τους τις ανθρώπινες σχέσεις και αντλεί έμπνευση από αυτές για να δώσει μια νέα οπτική στην έννοια της κληρονομιάς.

ΠΗΓΕΣ: