Διονύσης Βαλάσης

1939-2023
Ο Διονύσης Βαλάσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και υπήρξε βιβλιοδέτης τέχνης, εικονογράφος, επιμελητής καλλιτεχνικών εκδόσεων και συγγραφέας, καθώς και πανεπιστημιακός καθηγητής της Τέχνης του Βιβλίου.
Τελείωσε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, σπούδασε Γραφικές Τέχνες και Βιβλιοδεσία στη στη Φλωρεντία (Scuola del cuoio Santa Croce), και μαθήτευσε στο Eργαστήριο Kατασκευής Xαρτιού και Συντήρησης του Sidney Cockerel (Cambridge U.K.)
Είχε λάβει μέρος σε περισσότερες από είκοσι Ατομικές και σε περισσότερες από τριάντα Ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και είχε εικονογραφήσει πολλά βιβλία σε διάφορους εκδοτικούς οίκους.
Είχε συνεργαστεί με ελληνικά και ξένα περιοδικά με άρθρα του και δημοσιεύσεις σχετικά με το βιβλίο.
Από το 1969 είχε δημιουργήσει το καλλιτεχνικό εργαστήρι Το Άδυτον με δραστηριότητες, την Έκδοση συλλεκτικών βιβλίων τέχνης, την Εικονογράφηση, και την Οργάνωση σεμιναρίων και συναντήσεων με θέμα την Αισθητική και την Ιστορία του βιβλίου και των τεχνών που σχετίζονται με αυτό.
Είχε συμμετάσχει στη δημιουργία Εκπαιδευτικών προγραμμάτων με θέματα από τον Ελληνικό πολιτισμό, τα οποία εφαρμόστηκαν από το 1983 σε ελληνικά σχολεία του εξωτερικού (Γερμανία) και στην Ελλάδα.
Από το 1995 τα εκπαιδευτικά προγράμματα ΠΟΛΥΠΤΥΧΟ, με θέματα την Ιστορία της γραφής και του βιβλίου, την Εικονογράφηση, την Τέχνη της βιβλιοδεσίας, τη συντήρηση του βιβλίου, τη Λογοτεχνία και τον Κινηματογράφο, το Παραμύθι, το Περιβάλλον, εφαρμόζονται σε σχολεία και σε Βιβλιοθήκες.
Ήταν μέλος του «ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ», ιδρυτικό μέλος του ελληνικού σωματείου «ΑΡΑ. ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑΣ ΤΕΧΝΗΣ» – παράρτημα του διεθνούς σωματείου «ARA. LES AMIS DE LA RELIURE D’ART», και του σωματείου Εικονογράφων ελληνικού παιδικού και εφηβικού βιβλίου «ΑΙΣΩΠΟΣ».
Έφυγε από κοντά μας στις 18 Ιανουαρίου 2023.

Συγγραφικό έργο:
Μια περιπέτεια χωρίς τέλος. Η ιστορία της γραφής και του βιβλίου, Κέδρος, 1985
Μ’ ένα βιβλίο πάω σινεμά (συνεργασία με τη Ζωή Βαλάση), έκδοση με χρηματοδότηση του ΥΠΠΟ 1995
Αχ, τα βιβλία. Προστασία και προληπτική συντήρηση υλικού βιβλιοθηκών, Ελληνικά Γράμματα, 1999
Δώδεκα Βιβλιοδεσίες Τέχνης, Το Άδυτον, 2000
Η Αισθητική αγωγή του παιδιού μέσα από τα βιβλία, Το Άδυτον, 2004
Η Βιβλιοδεσία. Το βιβλίο ως αντικείμενο τέχνης, Το Άδυτον, 2007
Οπτικοακουστικά – Εκπαιδευτικά Προγράμματα:
Γραφή και Γλώσσα. Μουσειοσκευή.Μουσείο Μπενάκη
Σελίδες από την Ελληνική Ιστορία . 4 Κύκλοι (συνεργασία με Μένη Θεοδωρίδη, Ζωή Βαλάση)
ΠΟΛΥΠΤΥΧΟ: (συνεργασίαμε τη Ζωή Βαλάση)
Από τον Σκληρό Βράχο στον Σκληρό Δίσκο. 3 Ενότητες
Μ’ ένα βιβλίο πάω σινεμά. 8 Ενότητες
Σπίτι μου σπιτάκι μου
Σχολείο Παιχνιδιών
Το Παιχνίδι στον κόσμο και στον χρόνο
Λαϊκή παράδοση και σύγχρονη ζωή. 3 Ενότητες

πηγη: kedros.gr

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ Β’ ΚΥΚΛΟΣ

Στον Β’ Κύκλο Σεμιναρίων Χαρακτικής που θα πραγματοποιηθεί στο Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω», από 1/02/2023 έως 2/03/2023, θα διδαχθούν την τεχνική της  Σκιοτυπίας ή Γκριζογραφίας ( ξυλογραφίας – λινόλεουμ με δύο μήτρες ), με σκοπό την εκτύπωση του έργου μας σε τρείς τόνους, (άσπρο – γκρι – μαύρο), σε ιαπωνικό χαρτί, καθώς και των τεχνικών  της Μονοτυπίας, τεχνική που μας επιτρέπει την δημιουργία ενός μοναδικού έργου μέσα από μια πιο ζωγραφική διαδικασία. Ακόμη, θα διδαχθεί η τέχνη της Κολλογραφίας , όπου μέσα από την κατασκευή κολλάζ πάνω σε μία επιφάνεια επικολλούμε υφές διαφόρων υλικών ( χαρτιών , πριονιδιών κλπ ) και στην συνέχεια εμποτίζουμε με μελάνι και εκτυπώνουμε σε βαμβακερό χαρτί με βαθυτυπική πρέσα. Τα έργα που προκύπτουν μπορούν να είναι ασπρόμαυρα ή έγχρωμα και να γίνουν πολλοί διαφορετικοί συνδυασμοί ανάλογα με την προτίμηση των μαθητών.

Ο διδάσκων Μιλτιάδης Πεταλάς   

Τα σεμινάρια Χαρακτικής Β’ Κύκλου διεξάγονται Δευτέρα και Πέμπτη 18:00-21:00 (εκτός από την 1η εβδομάδα του Φεβρουαρίου, που θα πραγματοποιηθούν Τετάρτη και Παρασκευή) στον χώρο μας επί της οδού Ναρκίσσων 12, Νέο Ηράκλειο 14121 (πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ).

               Κόστος διδάκτρων: 140 ευρώ (περιλαμβάνει όλα τα μαθήματα και προκαταβάλλεται) 

(εναλλακτικός τρόπος πληρωμής τραπεζική κατάθεση σε λογαριασμό της Alpha Bank)

                                 ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ*

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2023                                                                       ΜΑΡΤΙΟΣ 2023

Τετάρτη       1 18:00-21:00                                                   Πέμπτη   2 18:00-21:00

Παρασκευή 3 18:00-21:00

Δευτέρα      6 18:00-21:00

Πέμπτη       9 18:00-21:00

Δευτέρα    13 18:00-21:00

Πέμπτη     16 18:00-21:00

Δευτέρα    20 18:00-21:00

Πέμπτη     23 18:00-21:00

Δευτέρα    27 18:00-21:00

*Σύνολο 30 ώρες τα 10 μαθήματα, από 6 ώρες την εβδομάδα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ LEONARDO DA VINCI «ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΖΩΟΛΟΓΙΟ»

«Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΜΙΑΣ ΙΔΙΟΦΥ΅ΙΑΣ»

Το Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω» και οι εκδόσεις Gutenberg σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Leonardo Da Vinci «ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΖΩΟΛΟΓΙΟ» .

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του Εργαστηρίου επί της οδού Ναρκίσσων 12, Νέο Ηράκλειο, Σάββατο 28 Ιανουαρίου, 19:00 η ώρα.

Ομιλητές της παρουσίασης

Αιμιλία Εμμανουήλ Μεταφράστρια των αυθεντικών κειμένων του Leonardo Da Vinci

Μάνθος Γαΐτης Εικαστικός – Καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Ένα βιβλίο που μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τον Leonardo Da Vinci μέσα από άγνωστα κείμενά του.

Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε στην παρουσίαση.

Αξίζει να την παρακολουθήσετε.

Είσοδος ελεύθερη

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΕΧΝΗΣ «ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ»

Το Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω» εύχεται σε όλους Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος με υγεία, ευτυχία και πολλή δημιουργικότητα!

50 Υπέροχες Χριστουγεννιάτικες εικόνες για να στείλετε τις δικές σας ευχές  | Τεχνοτροπίες Και Διακόσμηση

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΩΡΑΡΙΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Το Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω» σας εύχεται Χρόνια Πολλά και σας ενημερώνει για το Εορταστικό Πρόγραμμά του. Το Εργαστήρι θα παραμείνει κλειστό από την Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2022 έως και την Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2023.

Τα μαθήματα θα ξεκινήσουν κανονικά την Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2023.

Επιπλέον, την Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2023 το Εργαστήρι θα παραμείνει κλειστό λόγω της Αργίας των Φώτων.

ΓΑΛΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Αθήνα 1879 – Αθήνα 1966

Από πολύ μικρή ηλικία εκδήλωσε ενδιαφέρον για τη μουσική, τα μαθηματικά και το σχέδιο και από τα εφηβικά του χρόνια άρχισε να δημοσιεύει γελοιογραφίες σε εφημερίδες και περιοδικά. Μετά από δύο χρόνια φοίτησης στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου (1897-1899) και έχοντας πάρει μαθήματα σχεδίου από τον Νικηφόρο Λύτρα (1899), εγκαταστάθηκε το 1900 στο Παρίσι, όπου παρέμεινε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του, ταξιδεύοντας κατά καιρούς σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Ελλάδα. Ως τo 1902 σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Fernand Cormon, ενώ από το 1901 ως το 1912 συνεργάστηκε με πολλά γνωστά χιουμοριστικά περιοδικά, όπως τα “Frou-Frou”, “Le Rire”, “Le Sourire”, “L’ Assiette au Beurre” κ.ά., δημοσιεύοντας γελοιογραφίες και σχέδια.

Το συστηματικό ενδιαφέρον του για τη χαρακτική πρέπει να εκδηλώθηκε σε ένα ταξίδι του στη Γερμανία (1907-1909) και το 1918 ξεκίνησε την εικονογράφηση βιβλίων, δραστηριότητα που καλύπτει ένα σημαντικό μέρος της καλλιτεχνικής του δημιουργίας και περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό βιβλία, λευκώματα, ημερολόγια και εκδόσεις τέχνης. Από το 1930 σταμάτησε να ασχολείται με τη ζωγραφική και αφιερώθηκε αποκλειστικά σχεδόν στη χαρακτική. Έχοντας πάρει τη γαλλική υπηκοότητα, δίδαξε στην ακαδημία Andre Lhote (1925-1928), στο εργαστήριό του (1930-1937) σε έλληνες καλλιτέχνες που σπούδαζαν στο Παρίσι και στη Σχολή Καλών Τεχνών (1945-1952). Το 1945 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και το 1950 αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Αναπτύσσοντας εξαιρετικά πλούσια εκθεσιακή δραστηριότητα τόσο στη Γαλλία όσο και σε άλλες χώρες, παρουσίασε το 1922 στο Παρίσι την πρώτη ατομική του έκθεση, την οποία προλόγισε ο Andre Malraux. Έλαβε επίσης μέρος σε παρισινά σαλόνια, ενώ από το 1920 ως το 1926 συνεξέθεσε με μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Picasso, ο Matisse, ο Braque, ο Chagall και ο Derain, με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία. Το 1991 το έργο του παρουσιάστηκε σε αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, στην Άνδρο.

Ο Δημήτρης Γαλάνης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους χαράκτες του πρώτου μισού του 20ού αιώνα στην Ευρώπη και πρωτοπόρος της νεοελληνικής χαρακτικής, επηρεάζοντας τους ομοτέχνους του τόσο με το έργο όσο και με τη διδασκαλία του. Κάτοχος όλων των τεχνικών και εξαιρετικός δεξιοτέχνης, υπήρξε ανανεωτής των παραδοσιακών τρόπων χάραξης. Το έργο του, που περιλαμβάνει ποικιλία θεμάτων – μυθολογικές και ειδυλλιακές σκηνές, τοπία, γυμνά και νεκρές φύσεις – φανερώνει αρχικά επιρροές από τον Σεζάν και τα κινήματα του κυβισμού και του φωβισμού, ενώ αργότερα αποκτά ένα προσωπικό ύφος, που βασίζεται στις αρχές της κλασικής παράδοσης.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ

 

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ

Υπεύθυνος σεμιναρίου : Μιλτιάδης Πεταλάς

Τα σεμινάρια Χαρακτικής διεξάγονται Δευτέρα και Πέμπτη 18:00-21:00 στον χώρο μας επί της οδού Ναρκίσσων 12, Νέο Ηράκλειο 14121 (πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ).

 Κόστος διδάκτρων: 140 ευρώ (περιλαμβάνει όλα τα μαθήματα και προκαταβάλλεται) 

(εναλλακτικός τρόπος πληρωμής τραπεζική κατάθεση σε λογαριασμό της Alpha Bank)

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ*

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2022

Δευτέρα 14 18:00-21:00

Πέμπτη 17 18:00-21:00

Δευτ΄έρα 21 18:00-21:00

Πέμπτη 24 18:00-21:00

Δευτέρα 28 18:00-21:00

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2022

Πέμπτη 1 18:00-21:00

Δευτέρα 5 18:00-21:00

Πέμπτη 8 18:00-21:00

Δευτέρα 12 18:00-21:00

Πέμπτη 15 18:00-21:00

*Σύνολο 30 ώρες τα 10 μαθήματα, από 6 ώρες την εβδομάδα

Με τον όρο χαρακτική εννοούμε τις διαδικασίες, κατά τις οποίες ένα εικαστικό έργο ( ζωγραφική – σχέδιο ) μεταφέρεται από τον καλλιτέχνη χαράκτη πάνω σε μια πλάκα ξύλου , μετάλλου , πέτρας κλπ και από εκεί, αφού ακολουθήσει τις ανάλογες τεχνικές διαδικασίες οξείδωσης ή χάραξης , μελανώνεται και τυπώνεται επάνω σε χαρτί .Η παλαιότερη τεχνική της χαρακτικής είναι η ξυλογραφία και εμφανίζεται στην Κίνα τον 9ο αιώνα μ.Χ. Στην Ευρώπη εμφανίζεται από το τέλος του 14ου αιώνα μ.Χ και χρησιμοποιούνταν κυρίως για αναπαραγωγή θρησκευτικών εικόνων. Και με αυτό τον τρόπο ξεκινάει η άμεση διάδοση της εικόνας, όπου θα εκβάλει στα μέσα του 15ου αιώνα στην ανακάλυψη της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο και στην απελευθέρωση μέσω του τυπωμένου βιβλίου της ανθρώπινης γνώσης .Υπάρχουν δύο είδη ξυλογραφίας , ανάλογα με τον τρόπο κοπής της ξύλινης πλάκας , την ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο και ξυλογραφία σε όρθιο ξύλο .Η πιο βατή , δημοφιλής και με αυτή που θα ασχοληθούμε, είναι η ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο, αφού έχει πιο ελεύθερο χαρακτήρα στην χάραξη και στην απόδοση του έργου μας , εφόσον τα ξύλα που χρησιμοποιούμε είναι πιο μαλακά όπως κερασιά , καρυδιά , λεμονιά , κόντρα πλακέ θαλάσσης κλπ. Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για χάραξη με το ίδιο αποτέλεσμα το λινόλεουμ ή MDF. Το τελικό μας έργο , μπορεί να είναι ασπρόμαυρο , αλλά και έγχρωμο , χρησιμοποιώντας για κάθε χρώμα άλλη πλάκα .Έτσι μέσω της ξυλογραφίας , αλλά και τον άλλων μεθόδων της Χαρακτικής τέχνης μπορούμε να αναπαράγουμε το έργο μας σε πολλαπλά χειροποίητα αντίτυπα , προσφέροντας μας με αυτό τον τρόπο , την δυνατότητα διάδοσης του εικαστικού έργου μας μέσα από ένα πολύ όμορφο, αυθεντικό και προσωπικό τρόπο .Γιατί η Χαρακτική είναι Τέχνη που μοιράζεται.

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΟΒΕΓΙΝΑΣ

1887-1940

KOGEVINAS-LYKOURGOS.jpg

Ο Λυκούργος Ν. Κογεβίνας (ΚέρκυραΙούνιος 1887 – ΑθήναΣεπτέμβριος 1940) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους Έλληνες στην τέχνη της χαλκογραφίας (οξυγραφίας)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ


Ήταν γιος του Κερκυραίου ποιητή και μεταφραστή Νίκου Κογεβίνα (18561897), ο οποίος ήταν γνωστός στους καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής του με το ψευδώνυμο Γλαύκος Πόντιος. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον Γεώργιο Σαμαρτζή και συνδέθηκε φιλικά με τους συμπατριώτες του ζωγράφους Βικέντιο Μποκατσιάμπη και Άγγελο Γιαλλινά.

Σε ηλικία 16 ετών πήγε στη Ρώμη για να μελετήσει από κοντά τα κλασικά έργα τέχνης της ιταλικής πρωτεύουσας[3]. Το 1904 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, μαζί με το μεγαλύτερο αδελφό του, για να σπουδάσει χαλκογραφία στην Ακαδημία Ζυλιάν.[2] Το ενδιαφέρον του στην αρχή στράφηκε κυρίως στην κλασική ζωγραφική αντιγράφοντας έργα μεγάλων καλλιτεχνών που βρίσκονται στο Λούβρο.Λ. Κογεβίνας, Le Mont Athos (ελληνικός τίτλος: Μοναστήρια του Αγίου Όρους), χαλκογραφία, 41 εκ. x 32 εκ. Ιδιωτική συλλογή. Από ομώνυμο λεύκωμα με 12 χαλκογραφίες που κυκλοφόρησε σε 250 αριθμημένα αντίτυπα στο Παρίσι το 1922.

Το 1908 διέκοψε τις σπουδές του για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία.[2] Όμως επωφελήθηκε από την επιστροφή του στην Ελλάδα για να συμμετάσχει σε ομαδική έκθεση νέων στο Ζάππειο το 1909.[4] Την ίδια εποχή δημοσίευσε τα σχέδιά του Παραλία Λοκρίδος και Ποταμός Κέρκυρας στο περιοδικό Παναθήναια.

Με το τέλος της θητείας του, έφυγε για το Μόναχο. Εκεί γνώρισε τα χαρακτικά του Ντύρερ και εντυπωσιάστηκε τόσο από αυτά ώστε αποφάσισε να αφοσιωθεί στη χαρακτική. Το 1913 εγκαταστάθηκε και πάλι για έναν χρόνο στο Παρίσι, αφού στο μεταξύ υπηρέτησε ως έφεδρος υπολοχαγός στους Βαλκανικούς Πολέμους. Πριν από την επιστροφή του στο Παρίσι, συμμετείχε σε έκθεση του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος.[5]

 Le Mont Athos (ελληνικός τίτλος: Μοναστήρια του Αγίου Όρους), χαλκογραφία

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το 1914, ο Κογεβίνας έγινε μέλος της «Συντροφιάς των Εννέα», μιας κερκυραϊκής καλλιτεχνικής ομάδας με πρωτοποριακές πνευματικές αναζητήσεις, η οποία εξέδιδε το περιοδικό Κερκυραϊκή Ανθολογία[6]. Η πρώτη του ατομική έκθεση έγινε το 1915, στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», όπου παρουσίασε χαλκογραφίες από τον πόλεμο. Το 1916 παρουσίασε έργα του στο Ζάππειο μαζί με τον Βυζάντιο, τον Λύτρα, τον Παρθένη, τον Μαλέα, κ.ά.

Το 1918, πήγε εθελοντής στη Βόρειο Ήπειρο, ως υπασπιστής του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, ενώ από την κυβέρνηση Βενιζέλου ορίστηκε ζωγράφος του Στρατού, οπότε και φιλοτέχνησε πολλά έργα με πολεμικά θέματα[7].

Τον Δεκέμβριο του 1918, πραγματοποίησε μεγάλη ατομική έκθεση με εκατό έργα, ζωγραφικά και χαρακτικά. Το φιλότεχνο κοινό της Αθήνας τον χαρακτήρισε «άριστο». Δεν έλειψαν ωστόσο και τα επικριτικά σχόλια από συντηρητικούς τεχνοκριτικούς που τον κατέταξαν, μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη, στους «αντάρτες της τέχνης»[7].

Το 1919 νυμφεύθηκε την εικοσάχρονη τότε Μιχαήλα ή Μικέττα Αβέρωφ (19001977), συγγενή του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ και εξαδέλφη του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα. Τα χρόνια του έγγαμου βίου του με την Αβέρωφ, που κράτησε έως το 1933, τα πέρασε στο Παρίσι. Στη γαλλική πρωτεύουσα, ο Κογεβίνας, που είχε μάθει καλά την τέχνη της τυπογραφίας, άνοιξε δικό του εκδοτικό οίκο για να κυκλοφορήσει καλλιτεχνικές εκδόσεις και επιστολικά δελτάρια (καρτ ποστάλ) με ελληνικά θέματα.

Το 1922 εξέδωσε το πρώτο του λεύκωμα με δώδεκα χαλκογραφίες και θέμα το Άγιο Όρος (Le Mont Athos, ελληνικός τίτλος: Μοναστήρια του Αγίου Όρους, Paris: La Belle Edition). Ακολούθησαν άλλα τρία δικά του λευκώματα: Grèce paysages antiques (ελληνικός τίτλος: Τοπία της Αρχαίας Ελλάδας, Paris: La Belle Edition, 1924), La Grèce byzantine et franque (ελληνικός τίτλος: Βυζαντινή και Φράγκικη Ελλάδα, Paris: L’Art Grec, 1927), και Corfou (ελληνικός τίτλος: Κέρκυρα, Paris: L’Art Grec, 1930). Ταυτόχρονα άρχισε να ασχολείται με την εικονογράφηση βιβλίων, ενώ συμμετείχε και σε εκθέσεις.

Τον Μάρτιο του 1931, ήταν υποψήφιος για την Έδρα Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, μαζί με τον Άγγελο Θεοδωρόπουλο και τον Γιάννη Κεφαλληνό, ο οποίος και τελικά εκλέχτηκε. Το 1933 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα και ένα χρόνο αργότερα, γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, την τριαντάχρονη τότε Αλεξάνδρα Γεωργαντά. Το σπίτι του στην οδό Δεινοκράτους, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη, σώζεται έως σήμερα[7].Το «Αβέρωφ» στην Κωνσταντινούπολη το 1919.

Τη δεκαετία του 1930 ο Κογεβίνας προσβλήθηκε από φυματίωση. Συνέχισε ωστόσο να εργάζεται σκληρά. Το 1933, με την επιστροφή του στην Ελλάδα, συμμετείχε με τον Γαλάνη, τον Κεφαλληνό, τον Ζαβιτσιάνο (που είχε στο μεταξύ πεθάνει) και τον Θεοδωρόπουλο σε μεγάλη έκθεση χαρακτικών στην αίθουσα τέχνης «Στούντιο» της Αθήνας. Την ίδια χρονιά εικονογράφησε το βιβλίο του Καμπούρογλου Αἱ Ἀθῆναι ποὺ φεύγουν. Έως το 1939 δημοσίευσε μερικές ακόμα χαλκογραφίες του στο περιοδικό Νέα Εστία και εικονογράφησε δύο ακόμη βιβλία: Η οικογένεια Μάρμορα του Σπυρίδωνα Θεοτόκη (1937) και Καράβια του Αγώνος (1938). Μάλιστα, για την εικονογράφηση της Οικογένειας Μάρμορα, τιμήθηκε με το βραβείο του Υπουργείου Παιδείας (1938).

Αρχείο:Averof painting 1919 Bosporus.jpg - Βικιπαίδεια
Το «Αβέρωφ» στην Κωνσταντινούπολη το 1919.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

Το καλοκαίρι του 1939, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Έναν χρόνο, αργότερα ο Λυκούργος Κογεβίνας άφησε την τελευταία του πνοή. Ο συνάδελφός του Περικλής Βυζάντιος, στον επικήδειο που εκφώνησε, χαρακτήρισε τον ζωγράφο και χαράκτη ως τον πρώτο «που έδειξε στους ζωγράφους το δρόμο των νησιών με τα άσπρα σπίτια, τη Σαντορίνη με τα κόκκινα βράχια, τα μοναστήρια με τα υψηλά κυπαρίσσια στις κορφές των βουνών, ολόκληρο το υλικό του ελληνικού υπαίθρου»[7].

Ο Λυκούργος Κογεβίνας θεωρείται ως αυτός που εισήγαγε στην Ελλάδα την τεχνική της οξυγραφίας. Μαζί με τους συμπατριώτες του Ζαβιτσιάνο και Βεντούρα, συγκαταλέγεται στους πρωτεργάτες της ελληνικής χαρακτικής. Η τέχνη του, κατά την πιο δημιουργική περίοδο 19081925, συνέβαλε πάρα πολύ στην εδραίωση της ελληνικότητας στη νεοελληνική καλλιτεχνική ζωή. Απέδωσε το ελληνικό τοπίο χρησιμοποιώντας ευρωπαϊκή τεχνική αλλά και μοναδική ελληνική χροιά.

ΠΗΓΕΣ:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82

https://artsandculture.google.com/asset/landscape-from-corfu-kogevinas-lykourgos/KgFto74AmTwOBg

ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΕΙΣΑΚΤΕΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Μετά το πέρας των εξετάσεων για την εισαγωγή στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, έχουμε την χαρά να σας ανακοινώσουμε την ολοκληρωμένη ,πλέον, λίστα των επιτυχόντων μας:

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ):

-ΘΕΟΔΟΣΗΣ Π.

ΙΩΑΝΝΙΝΑ (ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ):

-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Τ.

Συγχαρητήρια σε ΄΄ολους τους εξεταζόμενους και ευχόμαστε καλή σταδιοδρομία!

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΙΤΤΑΣ. JAUNE, GEEL, GELB, YELLOW Πράξεις μοντερνισμού με τον Αντώνη Πίττα και τον Theo van Doesburg 16.06-30.10.2022

Παρέμβαση στη Συλλογή του EMΣΤ-2ος όροφος

Ο Αντώνης Πίττας ασχολείται εδώ και καιρό με τη διερεύνηση της εικαστικής γλώσσας και κληρονομιάς του μοντερνισμού και την υπόσχεσή του για έναν καλύτερο, πιο ισότιμο και δημοκρατικό κόσμο για όλους.  Εντούτοις, η σφοδρή επιθυμία για πλήρη ανανέωση συνέβαλε επίσης στην ολοκληρωτική καταστροφή. Το 2019 ο Πίττας ήταν φιλοξενούμενος καλλιτέχνης (artist-in-residence) στην οικία Van Doesburg, το πάλαι ποτέ σπίτι και στούντιο του Theo van Doesburg, λίγο έξω από το Παρίσι. Η διαμονή του συνέπεσε με τις ευρείας κλίμακας διαμαρτυρίες του κινήματος των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία. Παρόλο που οι διαδηλώσεις έδειχναν να έχουν κοινό οπτικό παρονομαστή τα κίτρινα γιλέκα, τα κίνητρα των διαδηλωτών που απαιτούσαν αλλαγές ήταν πολλά και ιδιαιτέρως διαφορετικά μεταξύ τους. Ο Πίττας πέρασε από τον φλέγοντα χαρακτήρα των διαδηλώσεων έξω στους δρόμους, στο ιστορικό πλαίσιο και την ιδιωτική σφαίρα του Van Doesburg House.  Η επιλογή του αυτή τον ώθησε να εξετάσει την κληρονομιά του μοντερνισμού μέσα από ένα πολιτικό πρίσμα. Το έργο του Πίττα βασίστηκε σε μια επιλογή από έργα σε χαρτί του Van Doesburg, από τη μεγάλη συλλογή του Centraal Museum της Ουτρέχτης, της πόλης στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Ολλανδός καλλιτέχνης.  Ως η κινητήρια δύναμη του κινήματος De Stijl, ο Van Doesburg (μαζί με τον Mondrian) αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία της τέχνης. Ο Πίττας επέλεξε σχέδια και γκουάς του Van Doesburg, τα οποία αντιπαραθέτει, τόσο εικαστικά όσο και διαλογικά, με τις δικές του μεγάλων διαστάσεων σιλουέτες από αλουμίνιο. Ο Πίττας απαθανάτισε τις διαδηλώσεις του κινήματος των κίτρινων γιλέκων φωτογραφίζοντας τους διαδηλωτές, την αστυνομία αλλά και τις αντιπαραθέσεις και διαδράσεις τους στους δρόμους. Στην παρέμβαση αυτή, επιστρέφουν ως σιλουέτες, άλλοτε ως ξεχωριστά άτομα και άλλοτε συγχωνεύονται σε μια ενιαία μάζα σωμάτων. Με την τοποθέτησή τους μπροστά από τα σχέδια του Van Doesburg, μοιάζουν να κλείνουν τον δρόμο αλλά και να προστατεύουν το έργο του, την κληρονομιά του. Οι επισκέπτες της έκθεσης ενθαρρύνονται να φωτογραφίσουν το έργο με τη χρήση φλας, ώστε να ενεργοποιηθεί η εγκατάσταση. Χαρακτηριστικό στοιχείο, τόσο της έκθεσης όσο και της έκδοσης που τη συνοδεύει, είναι το ανακλαστικό φύλλο σε κίτρινο χρώμα, ένα υλικό που χρησιμοποιείται εν γένει σε στηθαία και οδικές πινακίδες, και οι συνυποδηλώσεις του σχετίζονται με κίνδυνο, ορατότητα, προειδοποίηση, προστασία, τοξικότητα, ασφάλεια και έλεγχο. Ο τίτλος jaune, geel, gelb, yellow προέρχεται από το ντανταϊστικό περιοδικό Mécano του Van Doesburg, το οποίο εκδόθηκε πριν από 100 χρόνια. Η έκθεση και η έκδοση που τη συνοδεύει εξετάζουν την αποτυχία, την κατάρρευση και την ιστορικοποίηση των μοντερνιστικών ιδεωδών που πρέσβευε ο Theo van Doesburg, με φόντο το σημερινό πολιτικό σκηνικό των μαζικών διαμαρτυριών.  Η εγκατάσταση του Πίττα παρεμβαίνει άμεσα στη συλλογή του ΕΜΣΤ, συγκεκριμένα σε ένα κεφάλαιο που αναφέρεται στην πολιτική αναταραχή και τη διαμαρτυρία κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, όταν η χώρα βρισκόταν υπό την επιρροή μιας στρατιωτικής δικτατορίας, και έρχεται να προτείνει την εξέταση διαφόρων πτυχών της πολιτικής δυσαρέσκειας και των μέσων με τα οποία αυτή εκφράζεται.

Η έκθεση εντάσσεται στο νέο πρόγραμμα του ΕΜΣΤ, στο πλαίσιο του οποίου σύγχρονοι καλλιτέχνες καλούνται να παρέμβουν στη συλλογή του Μουσείου. Το έργο του Theo van Doesburg παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Το ΕΜΣΤ θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά το Centraal Museum και ιδιαιτέρως τον διευθυντή του Bart Rutten για τον δανεισμό των έργων του Theo Van Doesburg.

Η δουλειά του περιλαμβάνεται και στην έκθεση Statecraft: Διαμορφώνοντας το Κράτος.

Επιμέλεια: Δάφνη Βιτάλη

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ

Ο Αντώνης Πίττας γεννήθηκε στην Αθήνα και ζει στο Άμστερνταμ. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, στο Ινστιτούτο Piet Zwart στο Ρόττερνταμ, και στο Ινστιτούτο Sandberg στο Άμστερνταμ. Έχει υπάρξει artist-in-residence στο Center for Curatorial Studies του Bard College στο Annandale-on-Hudson της Νέας Υόρκης. Αυτή την στιγμή είναι Honorary Fellow of the Faculty of Humanities, στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις σε μουσεία και κέντρα σύγχρονης τέχης του εξωτερικού, όπως το Centraal Museum, στην Ουτρέχτη, το Significant Other, στη Βιέννη (2019), το Stedelijk Museum Bureau, στο Άμστερνταμ, , το MACRO, το Μουσείο Σύγρονης Τέχνης της Ρώμης, το BAK, στην Ουτρέχτη, το Van Abbemuseum, στο Αϊντχόβεν και το CCA Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, στηΓλασκώβη. Επίσης σε διεθνείς διοργανώσεις όπως η Manifesta 12, στο Παλέρμο. Στην Ελλάδα, έχει παρουσιάσει δουλειά του στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο MOMus (2019) και στην Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης (2015).

ΠΗΓΕΣ: